Zwolnij, nie szalej - powiedział głos Patrzącego w Przód. Zapomniałeś, ile masz lat?

Z bieganiem jest jak z seksem. Staje się coraz przyjemniejsze, ale kiedyś się to skończy - napisała w "Gazecie" Joanna Bator, pisarka i biegaczka - W pewnym wieku łatwiej zostać maratończykiem niż sprinterem. Zanim jednak nadejdzie kres przyjemności, będziemy się musieli zmierzyć ze smutkiem przemijania, że "to już nie to co kiedyś".

Kocham jej książki, ale ten kawałek jakoś mniej. Jako 60 plus mam tę przewagę, że już wiem, jak to jest, a ona się tylko domyśla.

Zacząłem biegać w 2004 r, poprawiałem się z roku na rok, jakbym wszedł w konszachty wiadomo z kim. W 2010 r. pobiłem wszystkie życiówki, jednak Bóg się ocknął i od trzech lat tracę po 3 proc. rocznie.

Ale smutek przemijania? Nie, raczej odmiana woli. Jak w tym dowcipie - znów o seksie - gdy 60-latek zwierza się koledze: "Jak byłem młody, to myślałem że już nie będę mógł, a mnie się po prostu nie chce".

Nie chce, czyli co właściwie? Co nas zatrzymuje? Ostrzeżenie bijącego w tempie 170 uderzeń serca? Nogi, które chudną w oczach? Słabszy trening: nie 55 i więcej, ale 40 i mniej km tygodniowo? Jeszcze coś: Patrzenie w Przód. Odkrycie, że mam do przebiegnięcia dużo, ale nie nieskończenie dużo. Próbuję, by tych parę tysięcy km starczyło na dłużej.
Ale żal? Nie. Przyjemność jest taka sama, taki sam trans długich wybiegań, to samo szaleństwo podbiegów. Ciało wydaje się tak samo mocne, bo jest przecież tak mocne, jak może być. Tak je czuję, nim mózg zaleją endorfiny i odlecę.

Bator sięga po buddyzm: "Wyzwanie, jakim jest bieg, to nie ściana, przez którą trzeba się przebić, lecz drzwi. Za nimi jest nasze lepsze wcielenie czy raczej - ucieleśnienie".
Za tymi drzwiami jest na pewno inaczej, pusto, ciszej. Kim tam jesteśmy? Ucieleśnieniem? Tak, staję się biegnącym ciałem, ale wystarczy kwadrans biegu po żużlówkach warmińskiego lasu, nabrzeżu telawiwskiej plaży, zatłoczonym brzegu Wisły w Krakowie i także ciało się rozpływa. Ego niknie wcześniej.

Wbrew Bator na starość także frajda z szybkości nie znika. Przeciwnie. Tydzień temu biegłem 3 km na stadionie Agrykoli. Poniosła mnie muzyka, fajni ludzie, kilka kaw. Pierwsze 400 m - w 1.24. - Nie szalej - powiedział głos Patrzącego w Przód. - Niech się samo decyduje - odpowiedziałem, przestałem naciskać na nogi, ale tempo nie spadało.
Wiem, że w oczach biegaczek-buddystek się skompromituję, ale wiek nie odbiera dziecięcej frajdy, o której w szkole mówiło się: "Ty! Ścigasz się?". A awans w kategorii daje awans. Po Biegu Konstytucji 2013 ze zdumieniem dowiedziałem się z SMS-a, że wygrałem! Wśród 60-latków.

Biegając, w ogóle żyjąc, prowadzimy z ciałem grę w niszczenie i reperowanie, w umieranie i odradzanie. Każdy trening kończy się mikrourazami, ale one się goją, a trwalsze destrukcje jednych ścięgien i mięśni kompensują inne. Sztuką jest biegać tak, by reperowanie nadążało za niszczeniem.

Jak w porządnej bajce można w tej grze trochę Śmierć przechytrzyć, nim wygra. Od 30 lat miałem kłopoty z Achillesami, coraz większe. Na nic zastrzyki z czynnika wzrostu z własnej krwi, bioprądy, inne cuda. Aż jesienią trafiłem do masażysty M. Szarpnął moje koślawe stopy: - Słyszysz, jak strzela? Porobiły ci się obrączki na powięziach. Wyprasujemy.
Zaczął. Poleciały mi łzy. Wdzierał się palcami, dotykał chyba kości. Byliśmy obaj mokrzy: ja z bólu, on z wysiłku.
Po kwadransie powiedział: - Teraz będzie bolało.
Nigdy nie przeżyłem takiego bólu. Wbrew własnej woli łapałem M. za ręce.
Wstałem, drżąc jak Eskimos, który wpadł do przerębli. - Wiesz - zacząłem - to chyba nie ma...
- Boli? - spytał.
Bolał mnie kark, brzuch. Bolało wszystko poza Achillesami. Po siedmiu seansach tortur M. oznajmił: - Jest OK. Koniec.
I już nie bolą.

Gdy zaczynałem biegać, było to ekscentryczne hobby kilkuset osób. W tegorocznym Półmaratonie Warszawskim dobiegło do mety 10 tys. 77 osób (kobiet 1889). Naprawdę Polska biega, także za sprawą akcji Polska Biega. Jako jej ojciec, czuję się odpowiedzialny za to, co wyprawiacie.
Nikogo nie da się namówić na patrzenie w przód, to musi przyjść samo. Mam więc praktyczną radę. Gdy wahacie się, czy iść na trening, czy zrobić dzień przerwy, zróbcie przerwę. Dajcie szansę reperacji. A nazajutrz rozkosz będzie większa.

Tekst: Piotr Pacewicz

Już 24-26 9. Weekend Polska Biega - dołącz do nas, zorganizuj bieg albo przyjdź pobiegać.

Komentarze (26)
Zwolnij, nie szalej - powiedział głos Patrzącego w Przód. Zapomniałeś, ile masz lat?
Zaloguj się
  • Gość: Gosia

    Oceniono 27 razy 25

    Biegałam w szkole podstawowej, potem troche na studiach ale bez specjalnych treningów, ot tak, obecnie w wieku 51 lat bawię się bieganiem, biegam od 9 miesięcy i nie zamierzam przestać, dalej, coraz dalej i dłużej ale teraz uczę się biegania i tego co się z nim wiąże ( rozgrzewka, odżywianie, nawodnienieitp.). Obecnie przygotowuje się do półmaratonu i...bawi mnie to. Nie moge się doczekać następnego treningu. Ale staram się biegać z głową. Ktoś powie, że trochę późno zaczęłam a ja uważam że lepiej późno niz wcale, mam pasję, przyjemność i zdrowie.

  • Gość: Maria

    Oceniono 14 razy 14

    Nie mogę się równać...nie tylko ze Pana stażem biegacza,jak i osiągnięciami...może jedynie przedziałem wiekowym . Od zeszłego roku,w ramach kuracji odchudzającej,bieganie stało się moim dopalaczem ...treningi przerwał zabieg na serce.Od lutego biegam regularnie,po drodze zaliczone bez rewelacji dwa biegi,w niedziele na 60-dziesiąte urodziny,trzeci.....Kocham biegać..."za tymi drzwiami"jestem ciągle młoda duchem i pełna chęci pokonywania samej siebie,swoich słabości i ułomności ....wiem,że już nie będę dobrą biegaczką z figurą modelki...jestem,jaka jestem,ale mam ciągle głód życia.Szkoda tylko,że tak mało 60-dziesiątek biega....power niesamowity....

  • Gość: biegofanka

    Oceniono 15 razy 13

    Gosiu - super! Udanego półmaratonu życzę:) Oczywiście, że nigdy na nic nie jest za późno... szczególnie na to, co jest dobre dla naszego zdrowia, samopoczucia...

  • oloros

    Oceniono 13 razy 9

    Starości nie ma - jest tylko Rozpad albo Budowa
    jak zatrzymać rozpad
    1. Codziennie 2 godziny wysiłku aerobowego/bieg,rower, plywanie - tetno 60-70 maksymalnego'
    2, Nie jedz śmieci - chodzi o jakosc jedzenia - ryby i warzywa
    3. Sex codziennie ile tylko sie tylko da
    4. Angażuj sie emocjonalnie w cokolwiek - niekoniecznie musisz miec z tego jakis zysk [
    5, nie wydawaj więcej pieniędzy niz masz!mam juz wiele lat - az wstyd powiedziec ile
    wstaje wczesnie - rozruch - rowerek treningowy, rozruch satwow, stepper i bosu - ponad godzine
    sniedanie
    terenig aerobowy - najmniej 2 godziny/jak zima to co najmniej 3 godziny =na biegowkach/
    II śniadanie - przerwa
    od 16-17 30 codziennie trening siłowy = wg programu
    wieczorem przed kominkiem stretching 45 minut
    i tak od wielu lat
    wnuki ze mną jeszcze nie wygrywają - a bardzo się starają!!!
    biologia nie wie co to emerytura i starość - ona zna tylko rozpad i budowę
    daj szanse budowie - wysil organizmowi sygnał - a on to zrozumie
    sygnal jest prosty - wiosna na Savannie!!!!!!!!!!!!!

  • Gość: biegofanka

    Oceniono 9 razy 9

    Powodzenia i dalszej radości z biegania:))
    Mój kolega biegający w M70 mówi, że jak czuje, że coś go pobolewa, to ubiera się i idzie "to" wybiegać. Też staje na podium w swojej kategorii i ciągle ma przyjemność z biegania, chociaż wie, że o życiówki nie powalczy... bardzo lubię z nim w weekendy pobiegać, bo zawsze jest wesoło, pośmiejemy się z dowcipów, a że on pozytywny "gaduła" jest, to czas w biegu z nim jeszcze szybciej płynie...

  • Gość: Ania

    Oceniono 7 razy 7

    W Biegu Konstytucji dla zmylenia przeciwnika został Pan kobietą. Może i Pan wygrał w M-60, ale w K-60 wygrałam ja...

  • dicku

    Oceniono 6 razy 6

    Uświadomił mi parę rzeczy ten artykuł i nieco podłamał.
    55+
    10 km - 00:58
    PM - 2:06
    M - 4:40
    Biegam 5 lat nie na tym nie skończę. Będą jeszcze życiówki :)

  • Gość: biegofanka

    Oceniono 5 razy 5

    I tak trzymać:) więcej takich pozytywnych komentarzy:) pokazać młodym, że nie tylko oni aktywnie żyją:)

  • Gość: stefan

    Oceniono 1 raz 1

    Mam to samo z achillesami. Tyle, ze teraz mam 49 lat, a kłopoty z Achillesem od 24 roku życia. Proszę o namiar na masażystę M.
    stefan@podedworny.pl

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX